Martín, por último, pon entusiasmo ao tirar a foto desde a súa ventá.
Dende a miña ventá vese ao fondo un outeiro no que cando hai estrume e está seco, imos recollelo para estrumarlle ao porco e as vacas. Cando non teño que facer, miro pola ventá e intento pensar o que se facía alí antes e o que tivo que traballar a miña avoa e o meu avó. O que dicías ti, Palmira, do nome do garaxe. Aqui chamámoslle galpón.
